| | Tandem venit amor, qualem texisse pudori | |
| | quam nudasse alicui sit mihi fama magis. | |
| | Exorata meis illum Cytherea Camenis | |
| | adtulit in nostrum deposuitque sinum. | |
| 05 | Exsolvit promissa Venus: mea gaudia narret, | |
| | dicetur siquis non habuisse sua. | |
| | Non ego signatis quicquam mandare tabellis, | |
| | ne legat id nemo quam meus ante, velim, | |
| | sed peccasse juvat, vultus conponere famae | |
| 10 | taedet: cum digno digna fuisse ferar. | |
| | | |
| |
II. (Tibullus III. xiv.) | |
| | Invisus natalis adest, qui rure molesto | |
| | et sine Cerintho tristis agendus erit. | |
| | Dulcius urbe quid est? an villa sit apta puellae | |
| | atque Arrentino frigidus amnis agro? | |
| 05 | Jam nimium Messalla mei studiose, quiescas, | |
| | heu tempestivae, saeve propinque, viae! | |
| | Hic animum sensusque meos abducta relinquo, | |
| | arbitrio quamvis non sinis esse meo. | |
| | | |
| |
III. (Tibullus III. xv.) | |
| | Scis iter ex animo sublatum triste puellae? | |
| | Natali Romae jam licet esse suo. | |
| | Omnibus ille dies nobis natalis agatur, | |
| | qui nec opinanti nunc tibi forte venit. | |
| | | |
| |
IV. (Tibullus III. xvi.) | |
| | Gratum 'st, securus multum quod jam tibi de me | |
| | permittis, subito ne male inepta cadam. | |
| | Sit tibi cura togae potior pressumque quasillo | |
| | scortum quam Servi filia Sulpicia: | |
| 05 | solliciti sunt pro nobis, quibus illa dolori 'st, | |
| | ne cedam ignoto, maxima causa, toro. | |
| | | |
| |
V. (Tibullus III. xvii.) | |
| | Estne tibi, Cerinthe, tuae pia cura puellae, | |
| | quod mea nunc vexat corpora fessa calor? | |
| | A ego non aliter tristes evincere morbos
| |
| | optarim, quam te si quoque velle putem. | |
| 05 | At mihi quid prosit morbos evincere, si tu | |
| | nostra potes lento pectore ferre mala? | |
| | | |
| |
VI. (Tibullus III. xviii.) | |
| | Ne tibi sim, mea lux, aeque jam fervida cura | |
| | ac videor paucos ante fuisse dies, | |
| | si quicquam tota conmisi stulta juventa, | |
| | cujus me fatear paenituisse magis, | |
| 05 | hesterna quam te solum quod nocte reliqui, | |
| | ardorem cupiens dissimulare meum. |
| | | |
